Tja, deze keer schrijf ik eens wat. Altijd de secretaresse zijn van meneer, schrijf ik nu zelf maar eens wat over meneer.
Hij heeft spatjes gekregen.
Gezien hij bij onze komst niet meer in zijn mand wilde hebben we die op de kast gezet. Maar nu maakt meneer het wel heel bont.
Nike heeft bijna alle manden nu gekraakt en zelf het plaid van mij wat Minoe graag gebruikt om in te liggen, is gisteren door hem gekraakt om in te liggen.
Minoe en Poek hun manden zijn nu ook al door hem beslapen. Ons bed, even zo, aan de poot afdrukken te zien.
Van voeten vegen heeft hij nog nooit gehoord.
Maar gisteren was meneer Nike not amused dat ik hem wilde oppakken om naar huis te gaan. Dus dacht hij mij te grijpen. Nou, mijn reactie mag je wel raden en nu naar huis en gauw. Ik was het zat, altijd als ik naar Nijmegen wil, wil meneer nog 1 keer even een ommetje maken. Liefst het grootste ommetje wat hij dan kan bedenken en lekker treuzelen.
Ik geef toe, dat die dat dan mag maar nu het donker is, bij mijn vertrek, kan ik hem niet los laten lopen en dat heeft als gevolg dat Nike zich bedreigd voelt in het tuig aan de rolriem.
De kleine spelbreker is Speedy die dan komt dollen en daar is Nike dan ook niet blij mee.
Als clown rent hij dan weer voor hem uit of komt ons vanuit een struik bespringen.
Helemaal erg wordt het als Boris en Poek ook nog achter mij aan lopen als een fanfare.
Annemarie
Speedy kwam met een noodgang naar huis door het katteluik, om vervolgens een klap op het luik te geven en op de uitkijk te blijven achter het katteluik.
Tja, dat heeft die van mij geleerd. Dat doe ik graag als Boris naar buiten gaat. Maar Annemarie en Kees in minder mate hebben me iedere keer door en dan moet ik op donderen of ik word van mijn plek op een stoel geflikkerd. Uit is mijn spelletje andere katjes pesten.
Annemarie overweegt om een tweede katteluik te plaatsen met als gevolg:
1 voor naar binnen en
1 voor naar buiten.
Voor twee liggen wordt een beetje moeilijk geef ik toe.
Nike
Tja, het is al weer een jaar geleden dat Boris werd opgehaald ombij ons te komen wonen en dat deze kleine boef in diezelfde nacht voor de deur gevonden werd met Poek zijn thuiskomst.
Maar vandaag is hij niet aan de spartaanse opvoeding van Annemarie ontkomen en een stapje verder gekomen.
Het gaat nog niet soepel! Kees is te toegeeflijk dus stond het katteluikje steeds maar op een lintje open. Dat is met Annemarie haar komst voor dit weekend dus afgelopen. Daarvoor hadden ze vorig jaar net voor Speedy zijn komst geen dure petporte gekocht. Naar een jaar is het luikje dus weer dicht in de winter.
De hele zomer was het open voor de kleine Speedy. Einde oefening om het luikje als een springhindernis te gebruiken.
Tja, voor ons allemaal want nu moeten we weer denken aan poten en hoofd. Het was makkelijk in en uit lopen. Minoe en Boris hebben er geen moeite mee, Speedy, Poek en ik wel.
Het is stoken tegen de bierkaai en ik wil een warm nestje net zo als Minoe, Poek, Boris en Speedy.
Speedy, Poek en Minoe vechten ook nog om de bovenkant van het aquarium want de lamp van het aquarium geeft een hoop warmte en daarom liggen ze daar graag.
Boris en ik hebben een langharige vacht en maakt het niet zoveel uit.
Poek was vandaag het weermannetje, der in en eruit. Daarnaast heeft
hij met Kees de Rode Ford Taunus 17 M P3 oldtimer klaar gemaakt voor een happening op het vliegveld Valkenburg van de Fehac. Deze foto zit Minoe er in want dat durft Poek nog niet echt. Alle andere auto's heeft hij geen probleem maar deze de trots van de baas is hij voorzichtig mee.
Nike
