Het kleine vlooien theater

 Gezien we onlangs de super elektronische katteluik Petporte kregen, dachten Annemarie en Kees uit de problemen te zijn, maar helaas het heeft een manco. Katten die binnen moeten blijven kunnen alleen binnen blijven als je het luik op dierenarts stand zet. 
Dan moet je de andere katten die er wel uit mogen persoonlijk naar buiten begeleid. 
Aangezien Boris er niet uit mocht. Hij kwam van hier uit de buurt. Anders liep hij terug  naar het oude adres, bleef Annemarie die nacht beneden slapen op de bank om zo Poek uit te laten.
Poek werd dus die nacht handmatig uitgelaten en bij één van zijn binnen laten, want meneer Poek heeft er een handje van achter er normaal eruit  te gaan en voor er in en er uitgelaten te worden. . 
Ik geef toe, ik weet niet wat ik van dit klein wichtje moet vinden, maar dit vond Poek bij ons in de buurt en nam het mee naar onze voordeur.
 Annemarie dacht even dat het weer een egeltje was maar niets is minder waar. Het was deze broodmagere kitten die ene blikje gourmet en water  graag nuttigde. Vanaf die nacht had hij dankzij Poek een warm nestje en thuis.  
"een klein vlooien theatertje."  23 vlooien hebben ze uit zijn pels gehaald en met een dierenarts van dienst in  het weekend een afspraak gemaakt om te kijken of ze iets konden krijgen om zijn vlooien tegen te gaan. Hij bleek groot genoeg voor een pipet. Dus met ook voor ons voorzien van anti vlooien pipetten kwamen ze thuis. 
Zijn tijdelijk thuis was het overgebleven voetstuk van een kattenkrabpaal. Daar verbleef hij de eerste dagen. Broodmager kreeg hij zijn eten in porties toegediend die er als koek inging. 
De week er op gingen ze met hem, naar de dierenarts Bernard Heemskerken.  Voor een  algehele controle en een wormen kuur voor meneer. Wij volgde met troep in ons bek tegen wormen.

De vervangster van Heemskerken schatte hem 12 weken zeker.  Alleen onder de maat wat gewicht. Dus hij mocht alles eten wat hij luste. 

Zijn grootste hobby is eten. Hij is gek op alles wat wij katten en de mensen eten. 
Zelfs oliebollen van Brouwers lust die kleine als enige in de kattenfamilie Scharloo.. Als jij Kees het eet, eet ik het ook. Zet de braadpan op het vuur en hij is er. Nemen ze eten van uit de stad mee. Hij is er als de kippen bij. Borrelboutjes, haring, gebak het maakt niet uit, hij lust het! 
Mijn bak brokken is ook interessant. Daarom ook vaak door hem leeg gegeten. Grote of kleine brokken alles gaat er in. Hij heet hier de kleine Dar/kliko.  

Het kleine ding had het zo koud dat het in de donsdek van Annemarie warmte zocht. Elk katten huisje mandje werd bekeken, maar uiteindelijk slaapt hij voornamelijk onder Kees zijn bed in een daar gezet mandje. Maar als Kees thuis is ligt die ook vaak in het mandje onder de salontafel als het niet door zijn wilde spelletjes al helemaal onder de salontafel uit tegen de bank is geschoven.

Poek is zijn maat en leermeester. Als die thuis komt, komt ook uit zijn holletje om te spelen eten.

Me and my Minoe

Ach, dat is één van de laatste keer dat Minoe in haar stoel nog lag. Daarna heb ik hem in gepikt. En voorlopig blijft het mijn stoel als ik buiten kan liggen.
Want voorlopig zal ik hier wel nog even verblijven.
Al heeft mijn oude bazinnetje nu ook voorlopig onderdak. uit het zich van de man die ons scheiden. Maar via mijn blog is altijd waar ze ook is op de hoogte van mijn capriolen. Want ik heb vlindertjes in mijn buik en de bobygard van Minoe. Al staat ze haar mannetje graag zelf. Met die drie heren om haar heen slaat ze er graag wel eens op los als we haar in de weg zitten.  Als ze hulp nodig heeft ben ik er als de kippen bij. Ik help haar graag als mij hulp nodig is. Ik heb hier de bijnaam de blaasfanfare van Valkenswaard.  Hele debatten hebben Kees en ik daarover en vooral over mijn positie in deze beestenbende.  Met hem kroel ik en met Annemarie wandel ik.
Ze moet een kunstje met me doen maar twijfelt even wat het moet worden.
Voor snoep ben ik tot alles toe in staat.


Nike

Kees maakte zich zorgen gevolg ?!

Wel, gezien ik deze week in hongerstaking ging, volgens Kees. Gingen ze vandaag met mij naar de dierenarts .
Maar Annemarie was mij slimmer af, mijn oude brokken in de ton met voor mij verse brokken mengen en dan terug in de bak. 
Maar ik ben ook niet gek. Maar verser brokken smaken wel lekkerder.  Ik, ik wil variatie.
 Dus toch maar naar hun dierenarts want ik eet en drink slecht, volgens Kees.
Annemarie nam hun draagmand mee voor de zekerheid. 
Maar ik ging op haar arm ( gezien mijn reis verleden) in de auto naar de dierenarts. Wel, een beleving,  waar ik wel wat commentaar op had maar niet zo erbarmelijk als bij mijn bazin vertelde. Ik kon namelijk lekker naar buiten kijken en gaf daar zo nu en dan zacht piepend commentaar op.

Vervolgens in de wachtkamer een eigen stoel en lekker naar buiten kijken. Uitzicht,  de duurste straat van Oegstgeest. Wachtend op mijn beurt, al duurde dat veel te lang voor mijn gevoel. Maar iedereen die er al zat, keek verbaast en riep dat kunnen we niet met onze katten. 
Ik dacht dat durft mijn eigen bazin ook niet,
Annemarie en Kees wel. 
De dierenarts heeft het eens aangekeken, zijn visie: dat als ik een dag in hongerstaking ging ook niet erg, want ik was aardig aan de maat. Maar zo als eerder beloofd verschillende proef pakketjes voor blaas gruis meegekregen ter variatie. ( waar onder van het zelfde merk dat ik al had, maar dan calorie armer) Daarna heeft Kees voor het snelle weg lopen van me als de voordeur open staat maar met een Hollandse code laten chippen op hun naam. 
Wat ik allemaal zo maar zonder veel problemen toe liet, want eigenlijk zou ik hier graag blijven. 


Kees en Annemarie, jullie zijn toch ook een stel zei de dierenarts, om:

1. een Oekraïnse Perzische je weet wel kater in nood, 
2. eenogige (waarschijnlijk dove) Shaded silver uit een asiel te halen omdat niemand hem nam, Willow hier Capitein Rob genaamd
3. een Haagse je weet wel felix figuur genaamd Poek, overigens dankzij hem kwam ook ik  hier terecht en 
4. een vierdehandse fokpoes Minoe een thuis te geven in dat Donsvlinder ressort. 

Daarna gingen we en ik op de arm van Annemarie terug naar huis.  Lekker voor in naar buiten kijkend.
Terwijl ik lekker word gekriebeld  onder me kin wat wil ik nog meer.


Nike