Ach, dat is één van de laatste keer dat Minoe in haar stoel nog lag. Daarna heb ik hem in gepikt. En voorlopig blijft het mijn stoel als ik buiten kan liggen.
Want voorlopig zal ik hier wel nog even verblijven.
Al heeft mijn oude bazinnetje nu ook voorlopig onderdak. uit het zich van de man die ons scheiden. Maar via mijn blog is altijd waar ze ook is op de hoogte van mijn capriolen. Want ik heb vlindertjes in mijn buik en de bobygard van Minoe. Al staat ze haar mannetje graag zelf. Met die drie heren om haar heen slaat ze er graag wel eens op los als we haar in de weg zitten. Als ze hulp nodig heeft ben ik er als de kippen bij. Ik help haar graag als mij hulp nodig is. Ik heb hier de bijnaam de blaasfanfare van Valkenswaard. Hele debatten hebben Kees en ik daarover en vooral over mijn positie in deze beestenbende. Met hem kroel ik en met Annemarie wandel ik.
Ze moet een kunstje met me doen maar twijfelt even wat het moet worden.
Voor snoep ben ik tot alles toe in staat.
Nike
Wel, gezien ik deze week in hongerstaking ging, volgens Kees. Gingen ze vandaag met mij naar de dierenarts .
Maar Annemarie was mij slimmer af, mijn oude brokken in de ton met voor mij verse brokken mengen en dan terug in de bak.
Maar ik ben ook niet gek. Maar verser brokken smaken wel lekkerder. Ik, ik wil variatie.
Dus toch maar naar hun dierenarts want ik eet en drink slecht, volgens Kees.
Annemarie nam hun draagmand mee voor de zekerheid.
Maar ik ging op haar arm ( gezien mijn reis verleden) in de auto naar de dierenarts. Wel, een beleving, waar ik wel wat commentaar op had maar niet zo erbarmelijk als bij mijn bazin vertelde. Ik kon namelijk lekker naar buiten kijken en gaf daar zo nu en dan zacht piepend commentaar op.
Vervolgens in de wachtkamer een eigen stoel en lekker naar buiten kijken. Uitzicht, de duurste straat van Oegstgeest. Wachtend op mijn beurt, al duurde dat veel te lang voor mijn gevoel. Maar iedereen die er al zat, keek verbaast en riep dat kunnen we niet met onze katten.
Ik dacht dat durft mijn eigen bazin ook niet,
Annemarie en Kees wel.
De dierenarts heeft het eens aangekeken, zijn visie: dat als ik een dag in hongerstaking ging ook niet erg, want ik was aardig aan de maat. Maar zo als eerder beloofd verschillende proef pakketjes voor blaas gruis meegekregen ter variatie. ( waar onder van het zelfde merk dat ik al had, maar dan calorie armer) Daarna heeft Kees voor het snelle weg lopen van me als de voordeur open staat maar met een Hollandse code laten chippen op hun naam.
Wat ik allemaal zo maar zonder veel problemen toe liet, want eigenlijk zou ik hier graag blijven.
Kees en Annemarie, jullie zijn toch ook een stel zei de dierenarts, om:
- een Oekraïnse Perzische je weet wel kater in nood,
- eenogige (waarschijnlijk dove) Shaded silver uit een asiel te halen omdat niemand hem nam, Willow hier Capitein Rob genaamd
- een Haagse je weet wel felix figuur genaamd Poek, overigens dankzij hem kwam ook ik hier terecht en
- een vierdehandse fokpoes Minoe een thuis te geven in dat Donsvlinder ressort.
Daarna gingen we en ik op de arm van Annemarie terug naar huis. Lekker voor in naar buiten kijkend.
Terwijl ik lekker word gekriebeld onder me kin wat wil ik nog meer.
Nike
Tja, ik ben betrapt. Ik was weer voor kleine baviaan aan het klimmen geslagen op onder andere de keuken tafel en op weg naar de brokken van Minoe en Poek in de keuken. Helaas Annemarie zit wel achter de computer maar heeft haar ogen niet alleen daar op gericht.
shit en voor ik het wist stond ik weer op de grond. Met een lichte klap op mijn kont.Daarom ben ik maar weer naar mijn slaapkamer gegaan. Annemarie is vergeten dat het brokjes zijn voor darmprobleem katten gemengd met brokjes voor Perzische katten. Ik heb last van mijn darmen en ik ben toch een Perzische kater of heb ik het mis.
Nina wil mij wel hebben het nichtje van Kees al was het maar om mijn kop en betoverde (koplampjes) ogen.
Nike
