Poek

Tja, ons onder geschoven kind, maar hij is er nog steeds. 
Hij slaapt op dit moment dat is die gewend. Samen met de rest alleen ik, Nike loop de hele tijd rond omdat ik Boris in de gaten moet houden van mijzelf. Als een jaloerse bal kan ik het niet hebben. Met Poek heb ik geen problemen. Alleen als die het op de heupen krijgt en ik net lekker op de schoot bij de baas ligt, dan kan ik hem wel eens ......  Hij wil en zal zo nodig naar buiten . Hij weet zijn zin dan door te drijven met bij de baas te komen en op de benen of armen, tafelkleed te trekken. Zodat hij hem maar weer naar buiten laat.
De baas wordt daar helemaal gek van, zeker als het buiten pleurt want Poek is daar dan niet van overtuig en wil dat zelf ontdekken. Je weet maar nooit of het voor niet regent want achter regent dat horen we gezien het kattenluik nog steeds open staat voor die kleine spring kikker die Poek mee naar huis heeft gebracht.
 Poek heeft in het opvoeden van hem toch de plank aardig mis geslagen want af en toe is het een losgeslagen bengel.
Poek heel rustig in huis. Gaat zo zijn gangetje,  eet, slaapt komt bij de baas op schoot als een baby in zijn armen liggen. Heeft af en toe een bevlieging maar speelt buiten ook met Boris en Speedy aan de voorkant. Ik heb de achtertuin en zij hebben de voortuin.  Aan hun kant gebeurd van alles en mijn kant is het beperkt maar ik wil alleen maar mijn kleedje in de stoel, slapen, eten en wandelen met Annemarie. Poek laat zich zonder gemor borstelen en vindt dat nog fijn ook, brrrr ik moet altijd mopperen. 

Poek eet graag ook wat de pot schaft. Balletje gehakt. Soep het maakt niet uit. 

Boris is ook een clown.

 Gekke manier van zitten is aan Boris en Nike wel toevertrouwd.
Hier Boris zijn manier van zitten!

Capitein Willow is niet meer

Met heel veel liefde namen we de beslissing op 31 juli 2010 hem uit het Asiel te Tiel een warm huis te geven tussen de andere katten Minoe, Poek en Nike. 

In oktober kreeg Capitein een maatje in Boris Boef en de onverwachte vondeling in die nacht Speedy was de vrolijk noot als kitten.

Maar Capitein bleek meer onder de leden te hebben dan we konden vermoeden en naast zijn darmpjes bleek ook de nies ziekte chronisch te zijn. Bij tijd en wijlen samen de kop op te steken. De laatste weken ging het berg af. Vandaag kon je niet meer op de bank komen en was je schrikachtiger dan anders als we in de buurt van je kwamen om een aai te geven. Eten deed je ook al niet meer zo als we gewend waren. Je werd broodmager welke hapjes ze je ook voor hield, velen hoefde je niet meer. Daarom konden we het niet meer aanzien en met de dierenarts besloten dat inslapen voor je beter was. Annemarie had je een langer leven gegund. Maar je lichaampje was echt op.

Annemarie zal je missen met je aandoenlijke hoofdje, mijn klein lieve schat wat zullen we je missen. Met een brok in onze keel en tranen in onze ogen is dan ook dit bericht dat we naar iedereen die je maar enigszins kende via de blog van www.nikeendekattebende.blogspot.com of via de mailtje of brieven hier mee op de hoogte van ons verlies. Je was ouder dan de anders katten die we hadden van jouw ras.

annemarie 

zoals we dat doen mogen de andere katten in alle rust afscheid nemen van hun maatje